“Broccoli? Heerlijk! Vis? Kom maar door!” En dan, een paar maanden later, kijkt je kind naar dezelfde maaltijd alsof je iets heel vreemds op tafel hebt gezet. Herkenbaar? 😅
Veel ouders herkennen het: hun kind at als baby of dreumes met smaak mee, maar rond de peuterleeftijd wordt het menu steeds kleiner. Wat gisteren nog favoriet was, wordt vandaag resoluut afgewezen. Dat kan zorgen geven én behoorlijk frustrerend zijn.
Waarom verandert het eetgedrag van peuters?
Rond de leeftijd van ongeveer twee jaar verandert er veel. Kinderen groeien gemiddeld minder snel dan in hun eerste levensjaar, waardoor hun eetlust kan wisselen. Tegelijk ontwikkelen ze een sterkere eigen wil: zelf kiezen en zelf bepalen wordt steeds belangrijker.
Ook onbekende smaken, geuren en structuren kunnen ineens spannend zijn. Dit wordt wel voedselneofobie genoemd: terughoudendheid tegenover nieuw eten. Het komt veel voor bij jonge kinderen en hoort vaak bij hun ontwikkeling.
Moet je kind zijn bord leegeten?
Een leeg bord is geen maatstaf voor een geslaagde maaltijd. Druk, onderhandelen of belonen met een toetje kan eten juist tot een strijd maken. Een helpende taakverdeling is: jij bepaalt wat, wanneer en waar er gegeten wordt; je kind bepaalt of en hoeveel het daarvan eet.
Dat betekent niet dat je voor iedere weigering een apart gerecht hoeft te koken. Je kunt een gevarieerde maaltijd aanbieden, met iets vertrouwds erbij, en je kind rustig de gelegenheid geven om te ontdekken. Proeven mag, maar hoeft niet afgedwongen te worden.
Wat kun je als ouder proberen?
Blijf nieuwe smaken aanbieden
Een kind heeft soms meerdere kennismakingen nodig. Ook kijken, ruiken, aanraken of een piepklein hapje nemen is ontdekken.
Haal de druk van tafel
Vermijd strijd over hoeveel er gegeten moet worden. Houd de sfeer prettig en praat ook over andere dingen.
Zorg voor iets vertrouwds
Serveer naast nieuwe gerechten ook een bekend onderdeel, zodat je kind niet het gevoel heeft dat alles onbekend is.
Laat je kind meehelpen
Groente wassen, roeren of iets op een bord leggen geeft betrokkenheid. Zonder dat proeven meteen het doel hoeft te zijn.
Kijk naar het grotere geheel
De eetlust verschilt per dag en per moment. Kijk liever naar wat je kind over meerdere dagen eet dan naar één avondmaaltijd.
Cher zegt
Mijn jongste was tot ongeveer tweeënhalf jaar de beste eter van het gezin. Groente? Geen probleem. Vis? Heerlijk. Nieuwe smaken? Kom maar door!
En toen veranderde dat. Ineens waren pasta, pizza en patat een stuk aantrekkelijker dan al die andere gerechten. 😉 Als moeder weet ik dus hoe lastig het kan zijn om daar ontspannen mee om te gaan.
Ik probeer mezelf eraan te herinneren dat leren eten een proces is. Vandaag hoeft het niet perfect te gaan. Morgen is er weer een nieuwe kans.
Maak je je zorgen over de groei, het gewicht, pijn bij het eten of een erg beperkt voedingspatroon? Bespreek dit dan met het consultatiebureau of de huisarts.
